در قصه واکنش های دفاعی روانشناس ها باید بگویم که سر برآمدن رگ های ححت بنده آن است که این برادران ایملن را موجودی واهی و خیالی میدانند و توسل به آن در مصیبت ها و سختی ها را مفید اما بی محتوا می دانند جالب است که اساس روانشناسی بر حدسیات است و به قول خودشان به عدد آدمها روان داریم .اما کار به خدا و ایمان و مقولات اینچنینی که میرسد .از مقام یقین خودشان مبنی بر وهمی بودن و غیرواقعی بودن آنها پایین نمی آیند .مقامی که دیگر شاخه های علم با لاادری دربرابرش قرار میگیرند .در روانشناسی یا حداقل در طیف وسیعی از روانشناسان دانستن کامل است و یقین آرامش بخش .نه ،خدایی نیست توسل و تقرب و ایمان به خداوند وهم شیرینی است که از یک واکنش دفاعی سرچشمه می گیرد
برچسب:
نویسنده: باران موسویپور